Sonunda kabul etti:)

Ceren'im sonunda 25.ayında kabul etti kuaföre gitmeyi...

Tamam ilk zamanlar ben istemedim, biraz uzasın bakalım düz mü yoksa anne saçı gibi mi:) diye merak ettim. Sonra da aklı erince istemedi bizimki, hep bir bahane buldu;
Bugün kuaföre gidelim mi kızım?
- Baak tokalayım may topladım saçlayımı anne gitmeyelim.
Yarın gidelim mi kuaföre Ceren?
- Gitmeyelim anne baak saçlayım gücell yaten(zaten), boculmamışş.

Bu sefer nasıl ikna oldu Ceren Hanım? Çok istediği küçük toplardan almak için markete gidecektik, ama market henüz açılmamıştı.Babası önce bizi kuaföre bırakacaktı, sonra da marketi açmaya gidecekti!Tamam o zaman kabuldü:)
Kuaför abisi Ceren'in saçlarını düzeltirken , babası da marketi açtı:)
Kızım benim kucağıma oturdu, karşısına da Ege'si oturdu O'nu seyretti.
Hiç ağlamadı, dudak büzmedi, hatta arada ben fotoğraf çekerken "hihihii" diye gülümsemeyi de ihmal etmedi.
En son da bir tutam hatıra saçını aldıkkk, sarıp sarmalayıp çantamıza attıkk:)
Bakalım saçlar gürleşecek mi?